Szukam jeszcze się na życia dnie
Chowam twarz,
Bo chcę
Żeby już nikt nie poznał mnie
A nieobecne oczy chłoną brzask
Inny świat
Przez grań
Tak poszarpaną poprzez czas
Bo
Bo ktoś mi zabrał moje ja
Bo w drodze wrzucił wiele zła
Swym lękiem zaciemnił świat
Podarował zbyt wiele przykrych zdań
Widok z okna dał niczym stromą grań
Uczył łez
Sprawiał ból
Uczył wszystkich strasznych ról
Krzywdził mnie
Znał żar, co gasi blask
Wielką słowa moc, co zagarnia brzask
Wiedział, że
Tworzy świat
Który kocham mimo wad
Bo tak chcę.
Tak wielki lęk przepełnił moje dno
Że dzika złość, niczym nóż, wydobyła całe zło
Szukam łez, co zmyją wyuczony
Smutek,
strach i żal
Dadzą oczom i żar
A ja nie chcę sięgać dna
Poszukam utracony czas
Odnajdę zapomniany blask
Głęboko skrywanych lat
Z głębi siebie chcę zerwać silny wiatr
Zamknąć drzwi na klucz, oknem wyjść na świat
Skoczyć w dal, spojrzeć w tył
Tylko by nie stracić sił
Bo tak chcę
Pożądać wszystkich barw
Pragnąć żyć dla siebie, nie dla braw
To wciąż ja
W blasku dnia
Już nie płacę strachem za
To co chcę
Bo tak chcę
Już nie wraca tamten smutny świat
Każdy dobry sen spełnia się co dnia
To pragnienie, które w sobie mam
Daje siłę, w której mocno trwam
To wciąż ja
W blasku dnia
Już nie płacę strachem za
To co chcę
Pełen słów i wrażeń
W głowie pełen marzeń świat
Życie na krawędzi
Mając kilkanaście lat
Bez limitów, bez uprzedzeń w świecie wad
Nie szukasz, masz co chcesz na czas
Dzisiaj płyniesz wiedząc, że gdzieś tam daleko jest wielki skarb
Za nic dziś nie płacisz, bo nie wiesz, ile znaczy miłości brak
Kochasz pierwszy raz
Kochasz jakbyś miał
Rozdać talię kart
Tak Szybko, niecierpliwie
Szukasz, zamiast siebie dać
Znów Mijasz bez emocji
Towar na promocji, brać
Bez limitów, bez uprzedzeń w świecie wad
Nie szukasz, masz co chcesz na czas
Dziś dryfujesz wiedząc, że ktoś daleko zwinął Ci wielki skarb
Za wszystko musisz płacić, bo wiesz już, ile znaczy miłości brak
Kochasz setny raz
Niczym zbity psiak
Kochasz znów na czas
Znowu mija kilka beznamiętnych lat
Kiedy zamiast chłopca wejdzie starszy brat
Bez limitów, prawie wszystko w świecie wad
Dziś na scenie stoisz i szukasz w tłumie kogoś wśród setek braw
I nie ważne co już masz, bo miłości Tobie tak bardzo brak
Światła wielu lamp
Setką ciepłych barw
Dają złudny świat
Dają złudny świat
Bez słów złudny świat
Nigdy więcej nie patrz na mnie tak, bez słów, pragnieniem
Nie próbuj odszukać nas
Nigdy więcej nie pisz do mnie, bo to co chcę, jest tak
Jak Ty
Jedynie złudzeniem
Posiadłaś mnie
Wierzyłem Ci, że
Dasz mi cały swój świat
Tak, to czekania smak
Szaleństwo co dnia
Wymykam się
Nie wiem, czy
Ufać Ci
To nie nasz świat
To nie Nasze życie
Splątany czas
Rozstanie o świcie
Szepty nocy, zapach, czas, mają nasz smak
Dotyk ciszy
Nierealni my
Nigdy więcej nie mów, nie wiem, jak Ci siebie mam dać
A pragnę poskromić czas
Naucz mnie rozumieć
Twoje oczy widzą inny świat
Widzisz nie to co ja
Otwórz mi drzwi
Weź tam nasze MY
Nie czekaj, w nowy dzień
Nie przyśni Ci się ten sam sen
Uciekam Ci
Dziś tracisz mnie
Czegoś brak
Nie wiem jak
Stworzyć nasz świat
I tchnąć w niego życie
Rozplątać czas
Miłością o świcie
W półmroku słów
Rozkochać nad życie
Księżyca nów
Otuli nas skrycie
Kiedy czegoś Tobie bardzo brak,
szukasz NAS
Kiedy wszystko masz, zostawiasz nagle tak,
Odchodzisz.
To nie nasz świat
To nie Nasze życie
Splątany czas
Jestem, jaki jestem
Bywam w Twoich snach
Czasem tylko gestem
Czasem całym ja
Bywam tylko słowem
Krótkim zadaniem w tle
Czytasz nieuważnie
Nie rozumiesz, że
Słów nie łączysz w zdania
Zdań nie łączysz w sens
Popatrz na litery
Każda ważna jest
One tworzą słowa
Słowa tworzą zdania
Zdania to historie
Nie do opisania
Taki właśnie jestem
Bez opowiadania
Czasem małym gestem
Czasem cząstką zdania
Pomóż mi odnaleźć
W zamyślonej głowie
Jedno słowo w zdaniu
Które mnie opowie